СЕЛЬСКИЕ ВЕСТИ

Ці варта ў Беларусі аптымізаваць колькасць сельсаветаў?


Мінулай восенню ў Беларусі знаходзілася дэлегацыя Кангрэса мясцовых і рэгіянальных улад Савета Еўропы. З удзелам прадстаўнікоў верхняй палаты беларускага парламента, экспертаў з Францыі, Італіі, Нідэрландаў, Грэцыі, Румыніі і Беларусі быў праведзены “круглы стол” па значных пытаннях мясцовага самакіравання. Найбольш актуальныя з іх датычыліся ўмоў далейшага развіцця сістэмы мясцовага самакіравання. На думку экспертаў, узрастанне ролі мясцовых органаў улады немагчыма без удасканалення сістэмы адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення (АТД). Беларускія навукоўцы, у сваю чаргу, гатовы прапанаваць магчымыя варыянты. Газета “Звязда” падрабязна вывучыла іх…

Мякка ці радыкальна?

Навукоўцы мяркуюць, што беларуская сістэма АТД не з'яўляецца аптымальнай. Гэта відаць, прынамсі, па тым, што сёння існуюць істотныя адрозненні рэгіёнаў аднаго рангу па колькасці насельніцтва, узроўні сацыяльна-эканамічнага развіцця і забяспечанасці інфраструктурай.

Такая сітуацыя прывяла да таго, што існуючае адміністрацыйна-тэрытарыяльнае дзяленне не супадае з актуальнымі тэрытарыяльнымі сацыяльна-эканамічнымі супольнасцямі, якія адлюстроўваюць працэс раёнастварэння. Таму ў некаторых выпадках складана дамагчыся комплекснага развіцця тэрыторыі. Гаворка ідзе аб узаемным эканамічным, сацыяльным, дэмаграфічным, экалагічным, інавацыйным развіцці раёнаў, — лічыць кандыдат эканамічных навук, загадчык аддзела сусветнай эканомікі і знешнеэканамічных даследаванняў Інстытута эканомікі Нацыянальнай акадэміі навук Таццяна ВЯРЦІНСКАЯ.

Сёння раёны краіны адрозніваюцца і па памерах, і па транспартнай даступнасці. Так, 4 з 6 абласных цэнтраў знаходзяцца на адлегласці больш за 200 км ад цэнтра краіны, а 16 раённых цэнтраў размешчаны бліжэй да Мінска, чым да цэнтраў сваёй вобласці.

Занадта вялікая аддаленасць асобных раёнаў ад абласной адміністрацыі аказвае негатыўны ўплыў на эфектыўнасць рашэння шэрагу мясцовых задач. У асобных раёнах і асабліва ў сельсаветах склалася цяжкая дэмаграфічная сітуацыя: міграцыйнае змяншэнне, перавышэнне смяротнасці над нараджальнасцю.

Гэта прывяло да апусцення вёсак і пасёлкаў. Паралельна з дэпапуляцыяй і старэннем насельніцтва праблемай застаецца, што большасць першасных адзінак адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення не мае дастатковых фінансавых і кадравых рэсурсаў для забеспячэння неабходнага мінімуму дзяржаўных паслуг, – адзначыла Таццяна Вярцінская.

На яе думку, каб вырашыць вострыя сацыяльна-эканамічныя праблемы такога характару, у Беларусі неабходна арыентавацца на так званы мяккі варыянт удасканалення сістэмы АТД. Згодна з ім, трэба аб'ядноўваць сельсаветы тых населеных пунктаў, колькасць людзей у якіх скарачаецца. Такім чынам будзе павышацца эфектыўнасць работы мясцовых органаў улады.

Паводле ацэнак навукоўцаў, у аснове далейшага ўдасканалення АТД краіны павінна знаходзіцца ў тым ліку і забеспячэнне набліжанасці органаў мясцовага кіравання і самакіравання да насельніцтва. Гэта дазволіць грамадзянам больш шырока ўдзельнічаць у вырашэнні мясцовых праблем і якасна аказваць сацыяльныя паслугі насельніцтву. Акрамя таго, важныя і аптымізацыя колькасці дзяржаўных служачых, і скарачэнне выдаткаў на іх утрыманне без шкоды для дзяржаўнага тэрытарыяльнага кіравання і нацыянальнай бяспекі.

Зараз не назапашана крытычнай масы праблем і недахопаў існуючага АТД, таму радыкальных падыходаў да змены сеткі не патрабуецца. Нашай краіне неабходна арыентавацца на эвалюцыйны, гэта значыць – мяккі шлях яе ўдасканалення, – растлумачыла Таццяна Вярцінская.

Скараціць да 100

Мяккі варыянт змены АТД можа прадугледжваць аб'яднанне шэрагу гарадоў абласнога падпарадкавання (напрыклад, Баранавічы, Пінск, Бабруйск) з аднайменнымі раёнамі, як гэта адбылося ў іншых абласцях. Магчыма аб'яднаць і гарвыканкамы абласных цэнтраў з выканкамамі аднайменных раёнаў.

«Акрамя таго, мэтазгодна аб'яднанне раёнаў з колькасцю жыхароў менш за 20 тысяч чалавек з суседнімі, больш буйнымі, раёнамі з улікам транспартнай даступнасці раённых цэнтраў, вытворчых і сацыяльна-культурных сувязяў, якія ўжо склаліся, а таксама меркавання насельніцтва, якое там пражывае. Агульную колькасць раёнаў прапануецца скараціць да 95-100», – паведаміла Таццяна Вярцінская.

Таксама беларускія навукоўцы прапануюць стварэнне самастойнай адміністрацыйна- тэрытарыяльнай адзінкі – Мінскай сталічнай акругі ў складзе Мінскага раёна, якая аб'яднае гарады-спадарожнікі Мінска.

Цяпер шэраг з названых кірункаў ужо ажыццяўляецца ў Беларусі. Напрыклад, у Мінскай вобласці ў 2006 годзе змены адбыліся ў Салігорскім, Пухавіцкім, Мядзельскім раёнах; у 2007 – у Клецкім і Бярэзінскім. У 2009 годзе тэрыторыі 32 сельсаветаў былі зменены.

А калі ўсё ж радыкальна?

Аднак, як паказвае вопыт іншых краін, змены ў АТД рэалізуюцца паэтапна і могуць закрануць перыяд цягам як мінімум 10 гадоў.

Важна падкрэсліць, што такая рэформа, як правіла, адбываецца адначасова з удасканаленнем рэгіянальнай фінансава-бюджэтнай сістэмы і ўмацаваннем інстытута мясцовага самакіравання. У гэтым выпадку за аснову адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы можа быць узяты варыянт, вызначаны ў 2003 годзе ў праекце Канцэпцыі рэфармавання мясцовага кіравання і самакіравання ў Беларусі і працоўнай групай, якая была створана пры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

Яго сутнасць заключаецца ў пераходзе ад трох звёнаў сістэмы (сельсавет, раён і вобласць) да двух (раён і вобласць). І ў знаходжанні аптымальных памераў адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак, якія дазваляюць больш эфектыўна рэалізоўваць прынцыпы і функцыі мясцовага кіравання і самакіравання, замацаваныя за адпаведнымі ўзроўнямі.

Рэалізацыя гэтага падыходу прадугледжвае стварэнне замест 6 абласцей 15-18 новых абласцей (акруг) з сярэднім радыусам даступнасці ад 43 да 80 кіламетраў. Базавай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкай замест 118 раёнаў і каля 1200 сельсаветаў можа стаць новы раён, або абшчына, воласць. Такіх адзінак у краіне мэтазгодна мець 450-475 з сярэднім радыусам даступнасці 14-17 кіламетраў.

Іх цэнтрамі могуць стаць раённыя цэнтры, гарады абласнога і раённага падпарадкавання, пасёлкі гарадскога тыпу, а таксама буйныя аграгарадкі, якія раўнамерна размеркаваны па тэрыторыі.

Навуковае абгрунтаванне розных варыянтаў змены адміністрацыйна-тэрытарыяльнага дзялення ў Беларусі патрабуе распрацоўкі адпаведнай навуковай канцэпцыі з удзелам эканамістаў, юрыстаў, эколагаў, сацыёлагаў, архітэктараў і горадабудаўнікоў, a таксама прадстаўнікоў органаў мясцовага кіравання і самакіравання розных узроўняў і ініцыятыўных груп мясцовых супольнасцяў, – падсумавала Таццяна Вярцінская.

Ілья КРЫЖЭВІЧ

Аптымізацыі часам – балючыя для людзей

З аднаго боку, працэс аптымізацыі сельсаветаў непазбежны, бо на вёсцы імкліва памяншаецца насельніцтва. З другога – яго трэба праводзіць вельмі акуратна, каб пазбегнуць закрыцця аб'ектаў сацыяльнай сферы, што ўрэшце прывядзе і да скарачэння рабочых месцаў, і да адтоку працоўнай сілы.

Так лічыць Рыгор ЯКУШАЎ, старшыня Рэчыцкага раённага Савета дэпутатаў. Яму даводзілася прымаць удзел у падобных аптымізацыях. Таму Якушаў добра ведае, як балюча часам яны адбіваюцца на людзях, што жывуць у аддаленых населеных пунктах:

  • На маёй памяці ў Рэчыцкім раёне два разы праводзілі аптымізацыю сельсаветаў. Канешне, калі на яго тэрыторыі толькі 10 населеных пунктаў, ім лягчэй кіраваць. А калі аб'ядналі два сельсаветы і атрымалася 25-30 населеных пунктаў кіраваць вельмі складана. Нават проста бываць у кожнай вёсцы такога вялікага па тэрыторыі сельсавета няпроста. Сёння ў нашым раёне – адзін гарадскі, адзін пасялковы і 17 сельсаветаў. Два з іх маюць колькасць насельніцтва больш за 500 чалавек.

На думку суразмоўцы “Звязды”, працэс аптымізацыі сельсаветаў трэба праводзіць там, дзе колькасць вясковага насельніцтва складае менш за 500 чалавек. Але ж да гэтага трэба падыходзіць адказна.

Важна ўлічваць асаблівасці кожнай канкрэтнай тэрыторыі, яе далейшага сацыяльна-эканамічнага развіцця. Трэба абавязкова прыслухоўвацца да думкі мясцовых жыхароў і разважаць пра тое, якім чынам будзе забяспечвацца насельніцтва ўсім самым неабходным. Напрыклад, улічваць рух аўтамабільнага і чыгуначнага транспарту: каб людзі маглі без праблем дабрацца да сельсавета – трэба ж афармляць і атрымліваць неабходныя дакументы.

Пасля аптымізацыі тэрыторый важна не дапускаць закрыцця аб'ектаў сацыяльнай сферы, што нярэдка прыводзіць да скарачэння рабочых месцаў. А гэта, у сваю чаргу, вядзе да сітуацыі, калі працаздольнае насельніцтва ад'язджае з дробных населеных пунктаў. На вёсцы застаюцца толькі тыя, хто выйшаў на пенсію. Яны патрабуюць асаблівай увагі з боку мясцовых органаў улады.

Пры аптымізацыі сельсаветаў таксама неабходна дадаткова ўводзіць новую адзінку – сельвыканкам – бо нагрузка на яго значная, а колькасць людзей зусім невялікая.

Ірына АСТАШКЕВІЧ

Фота www.agrolive.by


Система Orphus


КОММЕНТАРИИ К МАТЕРИАЛУ

    ПОИСК ПО САЙТУ

    СКАЗАНО!

    Ирина УСОВА, руководитель проекта ГЭФ-ПРООН-Минприроды «Беларусь: Поддержка зеленого градостроительства в малых и средних городах Беларуси» («Зеленые города»):

    – Вопрос увязки градостроительства, городского планирования и городской мобильности нужно поднимать, поскольку на данном этапе в Беларуси, к сожалению, между этими составляющими нет устойчивой связи.

    ЦИФРА

    Цягам 20 гадоў

    клімат у Беларусі памяняецца істотна: зіма са снегам і марозам практычна знікне. Аб гэтым паведаміў тэлеканал “Белсат”.

    ГЛАС(З) НАРОДА

    Аграгарадок – не пустое слова?

    Грамадзяне, захоўвайце грошы ў ашчаднай касе! А што рабіць, калі той касы няма? У аграгарадку Язна, што ў Міёрскім раёне Віцебскай вобласці, да канца года ліквідуюць аддзяленне «Беларусбанка». Маўляў, немэтазгодна і нерэнтабельна. Як нерэнтабельна збудаваць у Язне і большую краму, дарэчы.

    СИЗОХРЕНИЯ

    Вверх по склону, ведущему вниз…

    Вверх по склону, ведущему вниз…

    Фото Владимира СИЗА.

    ПОЧТА@AGROLIVE.BY

    Логин:
    Пароль:

    (что это)